Boer en Beat

Boer en Beat

Organisatie

Datering:
1970 - 1995 (gestopt)

Type organisatie:
Organisator

Plaats:
Pekela (Oude Pekela)

Adres:
-

Samenvatting:
Opzienbarend jeugdwerk in Oude Pekela

Biografie

Algemeen
Boer en Beat, ja we lezen het goed, boer en beat. Deze opmerkelijke tentoonstelling over een bijzondere boer die in het jeugdwerk kwam. Gaat er voor Geert Begeman een droom in vervulling? Zo gaat het verhaal van zijn Beatjongeren niet verloren. Of is het van voorbijgaande aard? Als het aan hem ligt niet.
Het unieke verhaal van de behoudende boer en de jongeren die maar nergens aansluiting vonden. En dat in het Oude Pekela van de jaren zeventig. Twee uitersten die elkaar vonden.
Een tijdsverhaal waar nog steeds vreemd tegenaan gekeken wordt. En waarom? Mensen met ieder een eigen achtergrond die elkaar willen helpen, wat was daar verkeerd aan? En waar begon het mee: met een paar lekkere uitsmijters, een dakzit-actie of was het toch gezamenlijk een voetbalwedstrijd kijken bovenop het dak van een boerderij? Erkenning voor de boer en de jongeren van toen, het zat er niet in. Nee een lintje zat er voor hem niet in, daar was het hem ook niet om te doen. Als er iemand een lintje verdiende, dan was dat zijn vrouw, zij heeft goed beschouwd meer gedaan dan hijzelf, zegt Begeman.
Is het hem vooral te doen om het Boer en Beatverhaal niet verloren te laten gaan? Het antwoord is ja. Boer en Beat, een opmerkelijke jeugdcultuur in Oude Pekela in de jaren zeventig en tachtig, waar heel radio Nederland op af kwam. Zelfs Herman Stok en Letty Kosterman. Maar ook tweede Kamerleden kwamen op bezoek. En er was een hartverwarmende correspondentie met een invalide non, die hem tot grote mentale steun was. En hoe zag dat Boer en Beat eruit? Een paar leeggekomen schuren die met inzet van de jeugd werden ingericht. Het waren oude stoelen en banken, schemerlampen van familie, buren, spullen van winkeliers die nog wat op zolder hadden staan en dat konden missen.
Een bonte inrichting was het gevolg, maar wel een inrichting waar de jeugd zich in thuis voelde. En was het alleen muziek en pils en cola? Nee, vooral niet, het Boer en Beat had als doelstelling “meer begrip en vriendschap onder de mensen brengen” en daar werden allerlei projecten en acties voor opgestart. Het betekende voor de jongeren ook zin geven aan hun jeugd, hun verantwoordelijkheid ontwikkelen, hun zelfredzaamheid vormgeven, noem maar op.
En ja, met de tentoonstelling van Boer en Beat in het Veenkoloniaal museum gaat er een klein droompje in vervulling. Een klein droompje, want Geert Begeman is idealist maar ook een man van de realiteit. Het verhaal van Geert Begeman is nu ook opgenomen in de Veenkoloniale Almanak van 2014.
We volgen een klein deel van de almanaktekst: “Die jongens hadden naar hun eigen inzicht geen aansluiting met de maatschappij. Want veel van hen waren uit het veld gekomen, uit kleine huisjes. En de nieuwbouw was aardig naar onze kant opgerukt. Want op een gegeven moment woonden wij ook geen zeshonderd meter meer, maar tweehonderd meter van het dorp af. En die jongens woonden allemaal in de nieuwbouw en die kwamen met hun problemen. Zoals: we kunnen geen plaatjes draaien, want de buurman heeft nachtdienst gehad op de fabriek en we mogen geen dieren meer houden want dat begint te stinken en we moeten ons aanpassen met onze kleding. We hebben thuis geen mogelijkheden om maar iets te doen en deze plek hier is voor ons een uitkomst. En dat ze geen aansluiting op de samenleving hadden want daar hadden ze nogal wat kritiek op.
Met dat dakzitten, kwamen er steeds meer reacties. Naar aanleiding van die radio-uitzending kregen we vierhonderd kaartjes uit alle delen van het land. Toen dacht ik van, ja, hoe moet je daar nou mee omgaan. Bij die jongeren zat een stuk problematiek en in de landbouw zat een stuk problematiek, welke kant moet je op? En stoppen met de landbouw was op dat moment geen optie, maar ik zag ook grote problemen bij die jongens. Niet dat ik dat wilde, maar er waren toen problemen in Amsterdam met de Damslapers. Die werden door de mariniers op een hardhandige manier weggejaagd. Ik dacht die dag toen ook van moet dat nou zo. Hier in Oude Pekela had je ook een kloof, tussen de jongeren en de gemeenschap, maar kun je zoiets dan niet vredelievend oplossen.
En toen wilden ze ’s nachts televisie kijken, een voetbalwedstrijd zien. Ze vroegen toen of ik ook op het dak kwam zitten. Ik zei: ik denk er niet aan, ik ga niet midden in de nacht op het dak van een boerderij zitten. Maar gezien de toestanden met de Damslapers dacht ik: je kunt ook een voorbeeld stellen en ik ga er wel zitten, zo kun je die kloof ook oplossen. Toen heb ik daar inderdaad gezeten. Mijn vrouw verklaarde me eerst voor hartstikke gek, maar later zei ze, doe dat dan maar.
En toen kreeg ik daar een ingeving op dat dak, dat hou je niet voor mogelijk. Ik zat daar gewoon tussen de jongens in, onder een heldere hemel met sterren. En ik dacht: wat voor een combinatie zit hier eigenlijk? Zij noemden zich de Beat, zo hadden ze de boerderij genoemd waar we bovenop zaten. En ik was de boer. De Boer en de Beat zitten hier samen op het dak.

Het hele verhaal is te zien in het Veenkoloniaal Museum en valt te lezen in de Veenkoloniale Volksalmanak 2014

Bron: VanPlan
-Eerst verwenste boer Begeman het langharige tuig in zijn dorp. Maar uiteindelijk gaf hij ze een boerenschuur om in samen te komen.
„Ik werd ermee geconfronteerd.” Geert Begeman (80) uit Oude Pekela doelt op de dag in 1970 dat de leegstaande boerderij naast de zijne door de plaatselijke jeugd werd uitverkoren als hangplek. Dat de andere buurman daar valium om slikte, snapt Begeman goed. Zelf vrat hij zich ook op. „De brommers vlogen hier in het rond. Ze gooiden flesjes en blikjes in het land waar de koeien liepen. Ons boeren scholden ze uit voor egoïsten en VVD’ers.” Toch bracht hij de jongeren soep, toen ze een recordpoging dakzitten deden. „Toen kwam ik met ze in gesprek en merkte ik dat ze eigenlijk zoekende waren. De een wou plaatjes draaien, maar dat kon niet doordat de buurman nachtdienst had gehad, de ander had geen werk.”
Wat duurbetaalde opbouwwerkers niet lukte, lukte Begeman wel. De boer won het vertrouwen van de jeugd en stelde een schuur beschikbaar. Maar liefst vijfentwintig jaar waren Pekelder jongens en meisjes welkom bij ’Boer en beat’ op Begemans erf. In de hoogtijjaren kwamen ze elke avond. De boer organiseerde avondwandelingen en andere uitstapjes. „Ik zei: Jongens, wat gaan we doen? De hele dag aan de bar hangen, dat kan niet hè?” Bij onverkwikkelijkheden werd er vergaderd en soms werd iemand weggestuurd. Of de deur ging tijdelijk op slot. De politie werd nooit gebeld. „Ik vond het belangrijk dat ze me bleven vertrouwen. Ik deed net of het mijn eigen kinderen waren”, zegt de boer die zelfs een diploma cultureel werk haalde.
Begin jaren negentig kwam de klad erin. Begeman vond zichzelf te oud en zag de jeugd veranderen, brutaler worden. „Toen kreeg je ook die xtc-pillen. De muziek moest harder en harder en de schuur moest steeds donkerder. Als ik een lange wandeltocht voorstelde, was het: Ja, we zijn niet hartstikke gek.”
Hij gaat voor naar een privé-museumpje met knipsels, foto’s en borden met soosregels in typische jaren zeventig taal. „Regels worden nu verscheurd.” Het verdriet hem. „Maar ik kan de jeugd geen schuld geven. Ik noem het bestuurlijk onvermogen van de autoriteiten. Die creëren van alles wat helemaal niet kan. Kroegen de hele nacht open, bijvoorbeeld. Daardoor ging de jeugd nog naar de kroeg als ik om halftwaalf dichtging. En dat was nou net niet de bedoeling!”
Wat denkt Begeman van de poging, een paar honderd meter verderop, om jeugdsoos Finally nieuw leven in te blazen? „Ik hoop dat het lukt, maar ik heb mijn bedenkingen.” Het belangrijkste is een jeugdwerker die de jeugd werkelijk probeert te begrijpen, zoals hij dat destijds probeerde. „Maar wat wij deden werkt ook niet meer. Het jeugdwerk heeft zijn tijd gehad. De jeugd vermaakt zich met een sms’je en een mobieltje.”
Bron: Trouw van 14-februari-2014
Boer Begeman van de Achterweg in Oude Pekela is vanavond (14-februari-2014) te zien op TV Noord. De regionale omroep heeft vanmorgen bij onze dorpsgenoot opnames gemaakt, omdat hij in zijn boerenschuur een museum wil beginnen over het nostalgisch boerenleven. De 84-jarige Begeman is een fenomeen in Oost-Groningen. In de jaren zeventig organiseerde hij de muziekevenementen “Boer en Beat” en gaf onder meer The Ro-d-ys een podium.
Bron: RTVNOORD
Op zondag 23 februari wordt er in het Veenkoloniaal Museum in Veendam een tentoonstelling over Boer en Beat geopend.
Bankje met bijzondere tekst van Geert Begeman

Gedeputeerde Eelco Eikenaar en wethouder Hennie Hemmes onthulden donderdag 14 december 2017 samen een bankje met daarop een bijzondere tekst van de 92-jarige Geert Begeman.

De reden dat de gemeente Geert Begeman heeft uitgenodigd om het bankje naar hem te vernoemen, was dat hij van grote betekenis is geweest voor de jeugd van Pekela in de zeventiger jaren, waar in zijn boerderij door hem een jeugdhonk werd gecreëerd, geheten “Boer en Beat” waar hij alles organiseerde voor de jongeren. Heden ten dage wordt elk jaar achter zijn boerderij een poëziefestival georganiseerd waar hij nog actief aan deelneemt.

Spreuk van boer Begeman op bankje in Oude Pekela. Foto gemaakt door Herman Alink – RTV1

Zie ook

Ro-d-ys

Ro-d-ys

1966 - 1969

Afbeeldingen

Boer en Beat : jeud aan de wandelBoer en Beat : foto van verkleedpartij voor de jeugd, Jeugdcentrum Boer en Beat in Oude PekelaBoer en Beat dansmarathonGeert Begeman : de Boer en Beat boer op zijn landBoer en BeatBoer en Beat jeugdBoer en BeatBoer en Beat : krantenartikel in het Nieuwsblad van het NoordenBoer en Beat : pand voorkant met bezoekers in Oude PekelaBoer en Beat : uitnodiging tentoonstellingbestandBoer en Beat, Oude Pekela : logo